حسرت

خسته ام خسته، کاش ...، خنده ام می گیرد که کاش هایم ته کشیده و حتی واژه ای درخور به ادامه کاش نمیابم چه رسد به آرزویی یا که خیالی واهی ...

تنها مطلب حسرت نیلوبلاگ است که چونان خوره کالبد خاطراتم را به انزوا می خورد و می تراشد

حسرت بوسه بی هیچ منتی

حسرت آغوشی بی قضاوت از پس و پیش کارهای ناکرده

حسرت نگاهی به بلندای شاهو

حسرت خاطره ای به تازگی نان فتیر

ای دردت به جان بی قرار پر گریه ام

و تنها حسرت است که می ماند

همین و بس

Shabnevesht...